Wat betaalt u als niet-resident met een woning in Spanje?
Het korte antwoord: drie vaste posten. De IRNR (Impuesto sobre la Renta de no Residentes, de inkomstenbelasting voor niet-residenten), de gemeentelijke IBI (onroerendezaakbelasting) en in de meeste gemeenten een afvalheffing (basura). Woont u minder dan 183 dagen per jaar in Spanje, dan valt u onder dit regime, ook als u de woning het hele jaar aanhoudt.
Voor de IRNR zijn er twee smaken. Verhuurt u de woning, dan betaalt u als EU-inwoner 19% over de nettohuur: de huurinkomsten minus aftrekbare kosten zoals IBI, comunidad, verzekering, rente en afschrijving. Verhuurt u niet, dan kent Spanje een fictieve bijtelling voor eigen gebruik: doorgaans 1,1% van de kadastrale waarde (2% als die waarde al langere tijd niet is herzien), belast tegen 19%. Bij een kadastrale waarde van €100.000 komt dat neer op circa €209 per jaar. Klein bedrag, maar wel een verplichte aangifte, en precies de aangifte die het vaakst wordt vergeten.
Alle tarieven, een rekenvoorbeeld met de totale belastingdruk en de belastingen bij aankoop staan in de uitgebreide gids over belastingen in Spanje.
Modelo 210 uitgelegd
Modelo 210 is het aangifteformulier voor de IRNR. U dient het digitaal in bij de Agencia Tributaria, per eigenaar: staat de woning op naam van u en uw partner samen, dan doet ieder voor het eigen aandeel aangifte. Sinds 2024 is het systeem eenvoudiger geworden: huurinkomsten geeft u jaarlijks aan (de oude kwartaalaangifte is vervallen), en ook de fictieve bijtelling voor eigen gebruik is jaarlijks. In de praktijk laat vrijwel iedereen dit door een gestor of fiscalist indienen; de kosten daarvan zijn beperkt en het voorkomt fouten met kostenaftrek en termijnen.
De termijnen op een rij: huurinkomsten over een kalenderjaar geeft u aan in de eerste twintig dagen van januari van het jaar erop. Voor de fictieve bijtelling heeft u meer ruimte: die aangifte kan gedurende het hele volgende kalenderjaar, tot uiterlijk 31 december. Goed om te weten: het tarief van 19% geldt voor inwoners van de EU, Noorwegen en IJsland. Woont u buiten de EU, dan is het tarief 24% en vervalt bovendien de kostenaftrek bij verhuur; u rekent dan af over de brutohuur.
Om aangifte te kunnen doen heeft u een NIE-nummer nodig, het Spaanse fiscale identificatienummer. Dat heeft u bij de aankoop sowieso al geregeld.
IBI en gemeentelijke heffingen
De IBI is de Spaanse tegenhanger van de Nederlandse onroerendezaakbelasting. De gemeente heft jaarlijks 0,4 tot 1,1% van de kadastrale waarde; aan de Costa del Sol betaalt u voor een appartement al snel enkele honderden euro's per jaar. Daar komt de afvalheffing (basura) bij, meestal €100 tot €300 per jaar. Beide heffingen lopen het handigst via automatische incasso van uw Spaanse bankrekening, zodat er niets blijft liggen terwijl u in Nederland bent. Let op: de IBI staat los van de IRNR; u betaalt ze allebei.
Verhuurt u toeristisch?
Toeristische verhuur in Andalusië vereist een VFT-registratie (Vivienda con Fines Turísticos), en sinds juli 2025 ook het landelijke registratienummer dat platforms als Airbnb en Booking verplicht tonen. Fiscaal verandert er niets aan het principe: de huurinkomsten geeft u aan via de IRNR tegen 19% voor EU-inwoners.
Het interessante zit in de kostenaftrek. Als EU-inwoner mag u de kosten van de woning aftrekken pro rata: naar verhouding van de dagen dat de woning daadwerkelijk verhuurd was. Was uw appartement 120 dagen verhuurd, dan trekt u 120/365e deel van de jaarkosten (IBI, comunidad, verzekering, afschrijving) af van de huurinkomsten. Over de niet-verhuurde dagen betaalt u vervolgens de fictieve bijtelling, eveneens pro rata. De Spaanse fiscus kijkt hier sinds kort scherper naar; wat er speelt leest u in het artikel over de strengere vastgoedcontroles in 2026.
Vermogenswinst bij verkoop
Verkoopt u de woning met winst, dan betaalt u als EU-inwoner 19% vermogenswinstbelasting over het verschil tussen de verkoopprijs (minus verkoopkosten) en de aankoopprijs (plus aankoopkosten en aantoonbare verbeteringen met factuur). Omdat u niet-resident bent, houdt de koper bij de overdracht 3% van de verkoopprijs in en draagt dit af aan de fiscus als voorheffing. Daarna doet u zelf aangifte van de werkelijke winst en rekent u af of vraagt u terug. Daarnaast heft de gemeente de plusvalía municipal over de waardestijging van de grond. Bewaar dus elke factuur van verbouwingen: die drukt straks rechtstreeks uw belaste winst.
Nederland: box 3 en het verdrag
In Nederland valt uw Spaanse woning in box 3, als onderdeel van uw vermogen. Toch betaalt u niet dubbel: het belastingverdrag tussen Nederland en Spanje wijst de heffing over onroerend goed toe aan het land waar het ligt, dus aan Spanje. Nederland geeft vervolgens een vermindering ter voorkoming van dubbele belasting. Praktisch betekent dit dat u de woning wél opgeeft in uw Nederlandse aangifte, maar dat de box 3-heffing over dat deel van uw vermogen wordt verminderd. Woont u in België, dan werkt de aangifte anders dan box 3: daar krijgt uw Spaanse woning een Belgisch kadastraal inkomen toegekend, zoals uitgelegd op de pagina over huis kopen in Spanje als Belg.
De samenloop luistert nauw, zeker als u ook huurinkomsten heeft of een emigratie overweegt. Laat uw situatie doorrekenen door een fiscalist die beide landen kent. Overweegt u om zelf in Spanje te gaan wonen, bijvoorbeeld na uw pensioen, dan verandert het hele plaatje: dan wordt u fiscaal resident en gelden andere regels, zoals uitgelegd op de pagina over belasting over uw pensioen in Spanje.
Liever zeker weten dat het klopt?
Als uw fixer zet ik vanaf de aankoop een gestor en fiscalist uit mijn netwerk in, zodat uw Modelo 210, uw IBI-incasso en uw verhuurregistratie vanaf dag één goed staan. Geen verrassingen van Hacienda, wel rust. Onderdeel van de begeleiding van A tot Z.